Foto
Foto
Foto

De Vlaamse wielerpersoonlijkheid die op heel veel terreinen van de wielersport zijn sporen heeft verdiend. Toen hij in 1957 met zijn oudere broer een bezoek bracht aan de Grote Scheldepijs in Schoten luisterde de inwoner van Wuustwezel al aandachtig naar de toenmalige speaker Pierre Van Rousselt. Zelf zou René maar liefst 22 jaar de micro hanteren bij deze wielerklassieker. Maar ook bij eendagskoersen en etappewedstrijden in eigen land en in Nederland schalde zijn stemgeluid door de luidsprekers. Als mede-organisator van de Loenhoutse Azencross toonde hij ook zijn warme sympathie voor de cyclocross aan de micro. Vanaf 1992 maakte hij ook deel uit van de AIOC, de vereniging van organisatoren van internationale veldritten. In 2016 werd de microfoon opgeborgen. René beschikt over een uitgebreid wielerarchief. Zelf heeft hij ook diverse boeken geschreven over de wielersport.

“Twee keer werd de Grote Prijs Erik Breukink georganiseerd en twee keer mocht ik met René samenwerken. Op onze hotelkamer hebben we vaak gesproken over de rijke wielerhistorie. Vorig jaar heb ik nog op mijn verjaardag een lezing van hem bijgewoond over de beginjaren van de Tour de France.”

De Vlaamse wielerspeaker Werner Verschaeve (75) is een bekende verschijning in de Vlaamse wielerwedstrijden. De in Jabbeke woonachtige wielerman in hart en nieren becommentarieerde in 1960 zijn eerste demarrage. De man die in het dagelijkse leven werkzaam is als financieel adviseur staat bekend om zijn onophoudelijke woordenstroom. Ook zijn mix van internationale talen is opmerkelijk omdat hij deze talen meestal niet spreekt. In het verleden ontving hij zelfs een speciale prijs hiervoor van Nederlandse journalisten. “D’n Werner” zoals hij door zijn vele fans wordt genoemd heeft in het begin van deze eeuw ook landelijke bekendheid genoten door zijn optredens in “Man bijt hond.” Ondanks zijn respectabele leeftijd is hij nog steeds te horen tijdens ploegenvoorstellingen en wielerkoersen bij onze zuiderburen.

“Als regelmatig kijker van de internationale veldritten via Sporza probeer ik ook te achterhalen wie er van mijn Vlaamse collega’s het verslag via de geluidsinstallatie verzorgt. Bij de Duinencross in Koksijde hoorde ik een stem op de achtergrond die constant te horen was. Belgische wielervrienden maakten mij erop attent dat dit het stemgeluid van Werner Verschaeve geweest zou kunnen zijn.”

De 70-jarige Jan Vervoort uit het Belgische Vosselaar (“Jakke van Veusseleire”) nam na bijna dertig jaar trouwe dienst in de cyclocross van Oostmalle afscheid als wielerspeaker. In 1990 hanteerde hij voor het eerst de microfoon tijdens een wielerkoers. In zijn topperiode als speaker was hij zo’n 90 tot 100 keer per jaar actief als microfonist. Niet alleen aan de micro, maar ook als vlagger en voor het bedienen van de fotofinish. Hij maakt ook deel uit van het bestuur van het Vorselaarse wielercomité dat jaarlijks ondermeer de Van Springel Diamond voor nieuwelingen organiseert. Als vroegere beenhouwer treedt hij regelmatig op bij oude ambachtenmarkten met zijn “scharensliep.”

“Ik ben nooit in de gelegenheid geweest om deze speaker uit de Belgische Kempen persoonlijk te ontmoeten. Maar de “pilootwagen” in de Vlaamse koersen met het onophoudelijke “Rodania” deuntje kun je niet zomaar uit je geheugen wissen. Ook een stukje wielercultuur bij onze zuiderburen.”

Zijn oom Aart die in die periode actief was in de wielersport(en nog steeds fietst bij de veteranen) besmette de jonge John uit Abbenbroek met de wielermicrobe. Voor zijn werkgever was hij ook jarenlang betrokken bij de begeleiding van de militaire wielerploeg. De 57-jarige inwoner van Rockanje volgde in 1994 de KNWU-jurycursus en stond twee jaar later voor het eerst in de wielerronde van Zuidland aan de micro. Vanaf 1998 nam zijn zoon Michael als jeugdrenner deel aan de wielerkoersen. John heeft diverse juryfuncties in vele landelijke eendags- en etappekoersen vervuld maar het meest bekend is hij bij de wielerliefhebbers als speaker. Zo stond hij aan de micro bij 2 WK’s op de baan (in Kazachstan en het afgelopen jaar in Apeldoorn) en 2 EK’s. Zijn mooiste wielermoment was voor hem het behalen van de wereldtitel op de baan in Zuid-Afrika door zijn zoon Michael in 2008 op het onderdeel scratch bij de junioren.

“Toen zijn zoon Michael bij de jeugd in de veldritten reed heb ik John voor het eerst ontmoet. Onze eerste samenwerking aan de micro met hem dateert van 2012 toen het EK op de weg in Goes gehouden werd. Sinds vorig jaar werk ik met veel plezier met John samen in de Boels Ladies Tour.”

Zijn actieve wielerloopbaan was maar van korte duur. Als vurig supporter van Johan Pluimers uit het Twentse Enter kwam Henk in de wielersport. In een vriendschappelijk voetbalduel tussen wielrenners onderling liep hij een fikse knieblessure op. Meer dan 45 jaar is hij lid van wielervereniging de Ijsselstreek waar hij jarenlang de voorzittershamer hanteerde. Nadat hij in de Oranjeronde van Heerde voor het eerst de microfoon hanteerde als reclamespeaker volgde hij de KNWU-jurycursus om in het begin van de jaren negentig te debuteren als officiële wedstrijdspeaker. Als medeorganisator is hij betrokken bij de organisatie in zijn woonplaats Nunspeet en een vurig pleitbezorger voor het Veluweklassement. Door zijn dagelijkse werk en een terugloop van het aantal wedstrijden staat hij niet meer zo vaak aan de micro.

“Ik heb Henk vooral leren kennen als chauffeur tijdens de Boels Ladies Tour. Op weg naar de diverse etappeplaatsen hebben we het regelmatig gehad over onze gezamenlijke wielerpassie. In Gennep moest hij plotseling de start van de tijdrit verzorgen als speaker: onze enige samenwerking aan de micro tot dusver.”

Eén van de meest bekende Nederlandse wielerspeakers uit de historie is ongetwijfeld Cor Wijdenes. Hij werd in 1919 geboren in het Noord-Hollandse Ouderkerk. Zelf was hij in zijn jonge jaren ook actief op de racefiets. Zijn eerste en enige profzege boekte hij in 1943. Na zijn verhuizing naar Eindhoven werd hij lid van de RTC Wilhelmina. De vereniging waar hij later ook voorzitter van werd. Na een zware val besloot hij om jurylid te worden. Toen er geen omroeper aanwezig was bij de ronde van Mierlo kreeg hij de microfoon in handen. In de 29 jaar als speaker waren de WK’s in eigen land (Heerlen en Valkenburg) en de NK’s de hoogtepunten. In 1979 nam hij op 60-jarige leeftijd in de profronde van Leende afscheid als speaker. Cor Wijdenes overleed op de gezegende leeftijd van 90 jaar in de herfst van 2009.

“Toen ik als jonge tiener naar de criteria in de regio fietste luisterde ik ademloos naar de verslaggeving van mijn grote voorbeeld Cor Wijdenes. Waar anderen graag wielrenner wilde worden droomde ik van een toekomst als wielerspeaker. Toen ik hem bij een jubileumbijeenkomst in Gerwen mocht interviewen was dat voor mij een grote eer.”

We gebruiken onder andere analytische cookies om ons websiteverkeer geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen.
Meer informatie over de verwerkte gegevens kunt u lezen in ons privacybeleid.

[X] Ik ga akkoord met bovengenoemd privacybeleid