De in Diepenveen geboren Fries uit Oldeholtpade zette zijn eerste schreden op het presentatievak als DJ en presentator bij een lokale omroep. In 1994 volgde Cor Rijpma de KNWU-jurycursus en een jaar later maakte hij zijn debuut als wielerspeaker. Ook verzorgde hij in die periode regelmatig het commentaar bij schaatsmarathons en skeelerwedstrijden. Zijn mooiste herinnering stamt uit die periode: zijn presentatie tijdens de Elfstedentocht-doorkomst in Dokkum (1997) leverde hem in de pers de titel “Stem van het Noorden” op. Zijn zoons Coen en Bart gingen wielrennen zodat hij nog hechter bij de wielersport betrokken raakte. Ook als ploegleider en presentator tijdens ploegenvoorstellingen. Cor (1959) was een van Nederlands jongste gevangenisbewaarders en heeft een eigen bedrijf opgezet Aubisque voor de  nazorg van ex-gedetineerden. Jarenlang was vooral als speaker actief in de noordelijke koersen.

“In Cor heb je altijd een prettige gesprekspartner die geïnteresseerd is in de mensen die dezelfde (wieler)passie met hem delen. Hij stond ook met veel enthousiasme in de regionale criteria aan de micro. Dat enthousiasme zie je ook bij zijn ploegleiderschap bij de NWV Groningen.”

Ben Roesink woonde als vrijgezel met zijn broers en zussen op een kleine boerderij in de buurtschap Azelo in de toenmalige gemeente Ambt-Delden. Ruim veertig jaar was hij als jurylid betrokken bij de wielerwedstrijden en het marathonschaatsen. Het meest bekend was hij als wielerspeaker die vóór de komst van het internet al de uitslagen verzamelde van de renners. Een aimabel man die als boekhouder na een reorganisatie noodgedwongen zonder werk kwam en zich volop met zijn hobbies bezig hield. De Twent beschikte niet over een rijbewijs maar dat weerhield hem er niet van om in de grote nationale koersen het commentaar te verzorgen. Eén van de hoogtepunten was daarbij het EK mountainbike in 2000 in Rhenen. Na een kortstondig ziekbed overleed hij op 64-jarige leeftijd in de herfst van datzelfde jaar. Zijn omvangrijke archief is helaas na zijn overlijden niet meer bewaard gebleven.

“Mijn eerste en enige kennismaking met Ben was toevallig ook het laatste grote evenement waar hij de microfoon hanteerde: het EK mountainbike in Rhenen. Door de organisatie werden de speakers op dezelfde hotelkamer ingedeeld. Ben had zijn administratie voor dat weekend in een grote plastic tas van Albert Heijn gestopt.”

Peter Rohde stond bekend als één van de topspeakers bij onze oosterburen. Maar op 51-jarige leeftijd kwam er in 2016 een abrupt einde aan het leven van de Duitse wielerspeaker. Na zijn wielerloopbaan werd hij vanaf 1999 de “Stimme des Radsports im Norden”. Zijn stemgeluid was ondermeer te horen bij de Velothon in Berlijn, de Cyclassics Hamburg, de Münsterland-Giro en diverse keren bij nationale kampioenschappen. De verzekeringsagent uit Niedersachsen was weer op de racefiets gekropen om als master aan de veldritten deel te kunnen nemen. Ook was hij betrokken bij de komst van de Wereldbeker cyclocross naar Zeven.

De Vlaamse wielerspeaker (1960) werd als Jan Vanmaercke geboren in Oudenaarde. Toen hij in 1971 begon als deejay in binnen-en buitenlandse discotheken nam hij de artiestennaam Rob van Roy aan. Lange tijd was hij beroepshalve ook in Spanje werkzaam. Tien jaar later was zijn stemgeluid voor het eerst te horen via de lokale radio. Nog steeds is hij als radiopresentator te beluisteren via het Nederlandse radiostation Radio Monique. Vanaf 2005 wordt hij ook regelmatig gevraagd om bij wielerwedstrijden het wedstrijdverslag te verzorgen. Al dan niet in combinatie met zijn werkzaamheden voor de radio.

“Toen ik via Facebook attent werd gemaakt op de wielerbezigheden van Rob zag ik meteen al een overeenkomst. Ook ik heb jarenlang informatieve programma’s gepresenteerd voor de lokale omroep in mijn gemeente. Dat was in de periode eind jaren tachtig en begin jaren negentig.”

Een wielerspeaker rmet een lange staat van dienst die maar liefst 45 keer het commentaar verzorgde bij een Wereldkampioenschap op de weg, op de baan of in het veld. In 1956 kreeg Charly Schlott voor het eerst de microfoon in handen bij een wedstrijd waar hij zelf als renner nog aan had deelgenomen. Meer dan een kwart eeuw (tot 2001) werd de Zwitser door de UCI aangewezen als speaker tijdens de mondiale titelstrijd. Een talenkenner (met een Franse moeder en een Italiaanse tante) die vloeiend de volgende talen sprak: Duits, Frans, Engels, Italiaans en een beetje Spaans. Een hoogtepunt van zijn loopbaan als microfonist waren in 1986 de Olympische Spelen in Los Angeles. Zijn doorrookte sonore stem was ook bijna veertig jaar te horen in het Hallenstadion in Zürich tijdens de jaarlijkse Zesdaagse. Charly was in dienst van de Zwitserse wielerbond waar hij de belangen van de renners vertegenwoordigde. In de herfst van 2019 overleed Charly Schlott op 84-jarige leeftijd.

“Bij de wereldkampioenschappen die ik in de jaren tachtig en negentig bezocht viel mij direct het vakmanschap van de Zwitserse speaker op. Ook van zijn uitgebreide talenkennis heb ik geprobeerd het een en ander over te nemen. Een groot voorbeeld voor mij.”

FREDDY SCHOLLAERT (B)

Bij de meeste koersen bij onze zuiderburen is het de gewoonte dat de speaker zelf ook het geluid verzorgt.  Zo kon het gebeuren dat Freddy zijn geluidsapparatuur vlak voor een eindsprint zag uitvallen omdat een dorpsbewoner zich besloot te gaan scheren en de stroom afkoppelde. De inwoner van Oordegem is al een halve eeuw lang een bekend gezicht als vaste speaker op de wielerwedstrijden in Oost-Vlaanderen en de Vlaamse Ardennen. Ook zijn witte bestelwagen met de geluidsapparatuur van zijn Reportageteam. Op jonge leeftijd zou hij in 1975 in Zomergem plotseling debuteren als omroeper toen zijn leermeester Louis Cooreman pas op het einde van de wedstrijd arriveerde. Op jaarbasis verzorgt hij het commentaar bij zo’n tachtig wedstrijden. Veel bekende beroepsrenners heeft Freddy (1952) in al die jaren aan de microfoon gehad. Maar het liefst geen buitenlandse coureurs. Met zijn afsluitende zin: “We hopen elkaar nog te mogen ontmoeten. Ik aan het spreekijzer en jij op de fiets” sluit hij zijn wedstrijden telkens af.

In het begin van de jaren zeventig was Jan Schut (1947) al als KNWU-jurylid en speaker actief. In combinatie met zijn dagelijkse werkzaamheden voor de Gasunie op de gasproduktieplatforms in de Noordzee. Hij is door verhuizingen als microfonist actief geweest in Groningen, was inwoner van het Gelderse Ede en vanaf 2000 gastheer van Hotel Op de Boud in Valkenburg. Op bestuurlijk gebied was hij ook betrokken bij de oprichting van wielervereniging Ede. Bij een groot aantal wielerrondes stond Jan in de loop der jaren aan de micro. Vaak was dat bij jeugdrondes waar hij zijn enthousiasme tentoon spreidde. Zo was hij o.a. speaker bij de finale van de Rabo Dikke-Bandenraces waar een piepjonge Mathieu van der Poel zijn eerste voorzichtige schreden op het wielerpad zette. Sinds enkele jaren is Jan niet meer te beluisteren tijdens de wielerkoersen in het zuiden. De “import”-Limburger is één van de initiatiefnemers achter de actie “Stop de pensioenroof.”

“Ik heb Jan vooral leren kennen tijdens de Holland Ladies Toer waar hij in zijn opvallende geluidswagen voorafgaand aan de wedstrijdkaravaan mededelingen doet. Mijn laatste samenwerking met Jan dateert van 2017 toen ik samen met hem speaker was tijdens het NK MTB in Landgraaf.”

Eén van de Limburgse speakers met de langste staat van dienst is ongetwijfeld Wiel Senden (68). De inwoner van Schinveld heeft vanaf het eind van de jaren tachtig diverse functies binnen het KNWU-jurykorps vervuld. Ook als speaker heeft hij in verschillende wielerrondes waaronder de “Hel van Voerendaal” , de Raboronde van Heerlen en de Maastrichtse profronde aan de micro gestaan. In 2015 ontving Wiel door zijn vele verdiensten voor de wielersport het Zilveren Wiel van de KNWU. Op bestuurlijk terrein is de wielerman en hart en nieren actief als penningmeester van het districtsbestuur Limburg van de KNWU.

“Enkele jaren geleden heb ik met veel plezier samen met Wiel aan de micro gestaan in de profronde van Buchten. De goede contacten van toen hebben geleid tot een nieuwe aanstaande samenwerking in de Wealerronde van Maastricht.”

Als je op 17-jarige leeftijd in de Charm City Cyclocross Cross in Baltimore (USA) al aan de micro mag staan dan is hier sprake van een droomdebuut. De oud-student communicatiewetenschappen uit Meldert (Lummen) was zelf actief op de racefiets tussen zijn achtste en veertiende levensjaar. Thomas Sneyers (1998) komt uit een echt wielergezin met een vader die als begeleider van de Vlaamse wielerschool fungeert. Na het stoppen met de wedstrijdsport mocht hij als vijftienjarige in Deurne meteen zijn eerste wedstrijdverslag via de luidsprekers verzorgen. Ondanks zijn jeugdige leeftijd ontpopte hij zich in korte tijd tot het vaste stemgeluid in de Super Prestige cyclocrossen. Voor de ploeg van Mathieu van der Poel verzorgde Thomas de communicatie, begeleidde de Britse Helen Wyman tijdens de veldritten en was ook vaak speaker in wegwedstrijden. Een druk bezet wielerliefhebber, die daarnaast een vurig supporter van voetbalclub Standard is. In verband met zijn drukke werkzaamheden als teammanager van Crelan-Corendon blijven zijn wielerpresentaties voorlopig eerder beperkt.

“Inmiddels hebben we de jonge Thomas al diverse keren ontmoet tijdens het winterseizoen in diverse functies. Zijn grootste droom is om speaker bij het WK cyclocross te mogen zijn. Hij zal ongetwijfeld niet zo lang als ik (veertig jaar!) hierop moeten wachten.”

Vijftien jaar lang was Harry Snuk (69) de vertrouwde stem in de Noordelijke wielerkoersen. De van oorsprong elektrotechnisch tekenaar uit Paterswolde was op jonge leeftijd voetballer maar stapte na een blessure over naar de racefiets. Hij bracht het zelfs twee keer tot veteranenkampioen van Groningen. Tijdens de wielerronde van Haaren lanceerde Harry het plan van journalist Dick Heuvelman om de Giro naar Groningen te halen. In 2002 was het zover en Harry (ook betrokken bij de organisatie) mocht daar het Nederlandse commentaar bij de Giro verzorgen. Een ander hoogtepunt als speaker was voor hem in 2000 de Special Olympics in Groningen. Ook was hij betrokken bij de komst van de @ Home-wielerploeg voor vrouwen. In 2004 besloot hij een punt te zetten achter zijn werkzaamheden als wielerspeaker. Hij vond al snel een alternatieve bezigheid als speaker bij de Noordelijke volleybalvereniging Lycurgus.

“Ik was erbij als toeschouwer toen in 2002 de Giro d’Italia in Groningen van start ging. Harry noemde de stad de meest Italiaanse stad van ons land. Regelmatig heb ik hem nog getroffen bij de ronde van Drenthe, maar de laatste jaren is hij niet meer in de wielersport actief.”