De meeste wielerliefhebbers kennen Soepie (zoals hij ook wel genoemd wordt) als fotograaf bij internationale wielerwedstrijden voor zijn eenmansbedrijf Sportfoto.nl Vooral het vrouwenwielrennen heeft zijn aandacht. Dick  Soepenberg kon als gevolg van een fysieke beperking zelf niet aan wedstrijden deelnemen. Als bestuurslid van wielervereniging de Zwaluwen en mede-organisator van het NK veldrijden in Almelo enkele jaren geleden is hij ook als vrijwilliger in de wielersport actief geweest. Ook is hij enkele jaren als KNWU-jurylid vooral als speaker ingezet. Zoals bij de jaarlijkse profronde van Almelo. Uiteindelijk heeft hij de voorkeur gegeven aan zijn andere passie: het maken van schitterende wielerfoto’s.

“Dick ken ik al jaren als een topper in de wielersportfotografie. Ik heb slechts eenmaal met hem als speaker samengewerkt tijdens het NK mountainbike in Groesbeek. Die samenwerking was mij prima bevallen en smaakte naar meer.”

Begin vorig jaar ontving Harrie Strik voor al zijn verdiensten voor de wielersport het Gouden Wiel van de KNWU. In het midden van de zestiger jaren reed hij in het clubshirt van Het Zuiden uit Eindhoven zelf nog wedstrijden. Na het stoppen met de wedstrijdsport kwam hij in het bestuur van de wielerclub. Op advies van wijlen Harrie van Gestel werd hij (nu 52 jaar geleden) in 1968 jurylid. Door zijn ruime ervaring groeide hij uit tot één van de topjuryleden van ons land. Diverse NK’s, alle WK’s in eigen land en 32 keer de ronde van Nederland maken dit duidelijk. In de jaren zeventig en tachtig werd hij ook regelmatig als microfonist ingezet. Ook op bestuurlijk niveau was de inwoner van Best bijzonder actief. Maar liefst een kwart eeuw maakte hij deel uit van de Districtsjeugdcommissie en het Districtsbestuur.

“Harrie had een Lieropse stiefvader Frans Hurkmans en we hebben het dan ook regelmatig gehad over zijn gelijknamige Lieropse werkgever. Tijdens de Gulbergen-24 in 2017 verzorgden we voor het eerst samen het commentaar.”

Nol van Uden combineerde zijn kennis over de wielersport met de nodige humor als speaker tijdens de koersen in het oosten van Brabant. De wielerman in hart en nieren kon ook terugzien op een mooie carrière als nieuweling en amateur. Zijn hoogtepunt in deze laatste categorie was zijn overwinning in 1968 in Nistelrode. Na zijn actieve wielerloopbaan besloot de inwoner van Oss een KNWU-jurylicentie aan te vragen en begon hij als speaker in het toenmalige district Midden-Brabant. Hij combineerde dat jarenlang met zijn werkzaamheden als chauffeur van de neutrale materiaalwagen Jo van Aerle Auto’s in de klassiekers. Hij was trots op zijn zoon Arno en kleinzoon Dandy die ook de wielergenen meekregen. Na een slopende ziekte overleed Nol op 19 maart 2013 op 76-jarige leeftijd. Veel wielervrienden waren bij zijn afscheid aanwezig.

“Als nieuweling stond Nol op het podium in mijn geboorteplaats Lierop. Mijn enige samenwerking met Nol was de strijd om het NK tijdrijden in Zaltbommel. Hij was altijd wel in voor een grapje en was een moppenverteller bij uitstek. Onze laatste ontmoeting was tijdens de Omloop der Peel bij mij in Someren waar hij de neutrale materiaalwagen bestuurde. ”

In zijn werkzame leven was “Meester Flor” van 1958 tot 1994 onderwijzer op de Centrumschool in Beveren. Voetballegende Jean-Marie Pfaff was één van zijn leerlingen. Als begenadigd voetballer bracht Flor (1939-2020) het daarna tot voetbaltrainer. Het meest bekend is de Waaslander geworden als presentator en organisator van honderden wielerwedstrijden in heel Vlaanderen. Meer dan vijftig jaar was het stemgeluid van deze beminnelijke wielerkenner op de vele koersen te horen. Ook was hij heel bedreven met de pen als medewerker van de landelijke dagbladen Het Volk en de Gazet van Antwerpen en diverse lokale weekbladen. Hij is tevens auteur van vijftien boeken over de wielerhistorie van het Waasland. Ook toonde Flor grote interesse in het erfgoed van zijn woonplaats Beveren en presenteerde hij bij diverse regionale radio’s. Na zijn overlijden op 81-jarige leeftijd schreef “Het Laatste Nieuws” dan ook toepasselijk: “de koers is zijn stem kwijt.”

“Hoewel ik Flor nooit ontmoet heb, zie ik toch een aantal opmerkelijke overeenkomsten met mij. Ook ik was onderwijzer, schrijf artikelen (en een boek) over de wielersport, ben actief geweest als radiomedewerker, ben wielerspeaker en heb een ruime interesse in het erfgoed van mijn woonomgeving. Alleen met voetbal heb ik helaas niets…”

De Limburgse business-manager (geboren en getogen in Simpelveld) verhuisde na zijn studie en in verband met zijn werk naar de residentie Den Haag maar is weer teruggekeerd naar de meest zuidelijke provincie van ons land. Zijn opa stond aan de wieg van de organisatie van de wielerronde in zijn geboortedorp. Diens schoonzoon Al, de vader van Richard, nam het stokje over en fungeerde jarenlang als voorzitter van het district Limburg. In 2012 werd Richard Vermeeren op advies van speaker Kees Maas KNWU-jurylid. Richard begon ook als speaker, maar kreeg gaandeweg ook verschillende andere juryfuncties toebedeeld. In 2018 slaagde hij in Denemarken voor de cursus UCI Elite nationaal commissaris. Voor hem dè opstap naar een mogelijke functie van internationaal UCI-commissaris. Als speaker stond hij o.a. aan de micro bij de WB-cyclocross in Valkenburg, bij wedstrijden op de wielerbaan van Apeldoorn en bij jeugdwedstrijden zoals de Hammer Youth. Ook fungeerde Richard (1990) als Nederlandse microfonist in de meerdaagse Binck Bank Tour en tijdens de Nederlandse etappes van de Tour de France Femmes in 2024.

“In 2013 werd ik door Richard benaderd of hij met mij samen een wedstrijd mocht verslaan. Dat werd de Kermisronde van Steensel waar hij zich een leergierige leerling toonde. Verschillende jaren werd deze samenwerking ook in Ospel en tijdens de Hammer Youth gecontinueerd. Door zijn huidige andere juryfuncties lijkt het erop dat hij het “speaken” op een zijspoor heeft gezet.”

De Vlaamse wielerpersoonlijkheid die op heel veel terreinen van de wielersport zijn sporen heeft verdiend. Toen René Vermeiren in 1957 met zijn oudere broer een bezoek bracht aan de Grote Scheldepijs in Schoten luisterde de inwoner van Wuustwezel al aandachtig naar de toenmalige speaker Pierre Van Rousselt. Zelf zou René maar liefst 22 jaar de micro hanteren bij deze wielerklassieker. Maar ook bij eendagskoersen en etappewedstrijden in eigen land en in Nederland schalde zijn stemgeluid door de luidsprekers. Als mede-organisator van de Loenhoutse Azencross toonde hij ook zijn warme sympathie voor de cyclocross aan de micro. Vanaf 1992 maakte hij ook deel uit van de AIOC, de vereniging van organisatoren van internationale veldritten. In 2016 werd de microfoon opgeborgen. René beschikt over een uitgebreid wielerarchief. Zelf heeft hij ook diverse boeken geschreven over de wielersport.

“Twee keer werd de Grote Prijs Erik Breukink georganiseerd en twee keer mocht ik met René samenwerken. Op onze hotelkamer hebben we vaak gesproken over de rijke wielerhistorie. In 2018 heb ik nog op mijn verjaardag een lezing van hem bijgewoond over de beginjaren van de Tour de France.”

De Vlaamse wielerspeaker Werner Verschaeve (76) is een bekende verschijning in de Vlaamse wielerwedstrijden. De in Jabbeke woonachtige wielerman in hart en nieren becommentarieerde in 1960 zijn eerste demarrage. De man die in het dagelijkse leven werkzaam is als financieel adviseur staat bekend om zijn onophoudelijke woordenstroom. Ook zijn mix van internationale talen is opmerkelijk omdat hij deze talen meestal niet spreekt. In het verleden ontving hij zelfs een speciale prijs hiervoor van Nederlandse journalisten. “D’n Werner” zoals hij door zijn vele fans wordt genoemd heeft in het begin van deze eeuw ook landelijke bekendheid genoten door zijn optredens in “Man bijt hond.” Ondanks zijn respectabele leeftijd is hij nog steeds te horen tijdens ploegenvoorstellingen en wielerkoersen bij onze zuiderburen.

“Als regelmatig kijker van de internationale veldritten via Sporza probeer ik ook te achterhalen wie er van mijn Vlaamse collega’s het verslag via de geluidsinstallatie verzorgt. Bij de Duinencross in Koksijde hoorde ik een stem op de achtergrond die constant te horen was. Belgische wielervrienden maakten mij erop attent dat dit het stemgeluid van Werner Verschaeve geweest zou kunnen zijn.”

De 71-jarige Jan Vervoort uit het Belgische Vosselaar (“Jakke van Veusseleire”) nam na bijna dertig jaar trouwe dienst in de cyclocross van Oostmalle afscheid als wielerspeaker. In 1990 hanteerde hij voor het eerst de microfoon tijdens een wielerkoers. In zijn topperiode als speaker was hij zo’n 90 tot 100 keer per jaar actief als microfonist. Niet alleen aan de micro, maar ook als vlagger en voor het bedienen van de fotofinish. Hij maakt ook deel uit van het bestuur van het Vorselaarse wielercomité dat jaarlijks ondermeer de Van Springel Diamond voor nieuwelingen organiseert. Als vroegere beenhouwer treedt hij regelmatig op bij oude ambachtenmarkten met zijn “scharensliep.”

“Ik ben nooit in de gelegenheid geweest om deze speaker uit de Belgische Kempen persoonlijk te ontmoeten. Maar de “pilootwagen” in de Vlaamse koersen met het onophoudelijke “Rodania” deuntje kun je niet zomaar uit je geheugen wissen. Ook een stukje wielercultuur bij onze zuiderburen.”

Zijn oom Aart die in die periode actief was in de wielersport(en nog steeds fietst bij de veteranen) besmette de jonge John  uit Abbenbroek met de wielermicrobe. Voor zijn werkgever was John Vingerling ook jarenlang betrokken bij de begeleiding van de militaire wielerploeg. De  inwoner van Rockanje volgde in 1994 de KNWU-jurycursus en stond twee jaar later voor het eerst in de wielerronde van Zuidland aan de micro. Vanaf 1998 nam zijn zoon Michael als jeugdrenner deel aan de wielerkoersen. John heeft diverse juryfuncties in vele landelijke eendags- en etappekoersen vervuld maar het meest bekend is hij bij de wielerliefhebbers als speaker. Zo stond hij aan de micro bij 2 WK’s op de baan (in Kazachstan en in Apeldoorn) en bij diverse EK’s. Zijn mooiste wielermoment was voor hem het behalen van de wereldtitel op de baan in Zuid-Afrika door zijn zoon Michael in 2008 op het onderdeel scratch bij de junioren.

“Toen zijn zoon Michael bij de jeugd in de veldritten reed heb ik John voor het eerst ontmoet. Onze eerste samenwerking aan de micro met hem dateert van 2012 toen het EK op de weg in Goes gehouden werd. Vanaf 2017 heb ik met veel plezier een aantal jaren met John samengewerkt in de Boels Ladies Tour.”

Zijn actieve wielerloopbaan was maar van korte duur. Als vurig supporter van Johan Pluimers uit het Twentse Enter kwam Henk Vis (1962) in de wielersport. In een vriendschappelijk voetbalduel tussen wielrenners onderling liep hij een fikse knieblessure op. Meer dan 45 jaar is hij lid van wielervereniging de Ijsselstreek waar hij jarenlang de voorzittershamer hanteerde. Nadat hij in de Oranjeronde van Heerde voor het eerst de microfoon hanteerde als reclamespeaker volgde hij de KNWU-jurycursus om in het begin van de jaren negentig te debuteren als officiële wedstrijdspeaker. Als medeorganisator is hij betrokken bij de organisatie in zijn woonplaats Nunspeet en een vurig pleitbezorger voor het Veluweklassement. Door zijn dagelijkse werk en een terugloop van het aantal wedstrijden stond hij niet meer zo vaak aan de micro en nam in de zomer van 2023 in de eigen woonplaats afscheid als wedstrijdspeaker.

“Ik heb Henk vooral leren kennen als chauffeur tijdens de Ladies Tour. Op weg naar de diverse etappeplaatsen hebben we het regelmatig gehad over onze gezamenlijke wielerpassie. In Gennep moest hij plotseling de start van de tijdrit verzorgen als speaker: onze enige samenwerking aan de micro.”